Lang naar uitgekeken en daar was ie dan… de Voorjaarsklassieker! Zaterdag 20 maart, 8 u ’s ochtends Frans opgehaald, flinke regen, maar de buienradar bood al vanaf vrijdag hoop!
De start
Bij het clubhuis van de wielervereninging Ede (goeie accomodatie dames en heren!) gekomen, al snel de andere teamleden gevonden. We misten er nog één, maar toen Bart ineens naast ons stond waren we compleet. Alleen begrepen we niet waarom hij nu al vooraf met fietskleding en al onder de douche was gaan staan… Maar goed, Bart heeft veel fietservaring en goede trainingsmethode dus Bart, volgende keer staan we allemaal druipend aan de start!
Tot de pauze
Toen Bart wat uitgedrupt was (Bart had iets minder goed op buienradar gekeken (of is de buienradar gewoon minder betrouwbaar?) en was al in Utrecht met de tocht begonnen), stapten we op en pedala pedala maar! We sloten al gelijk vriendschap met een fietsclub uit Heeze dacht ik (ondanks 55 km lang achter hen hangen heb ik hun clubnaam toch niet onthouden) door samen op te fietsen. Wellicht was de vriendschap wat eenzijdig, want we hebben tot het pauzepunt (na 55 km) alleen maar achter hen gehangen. Geen meter kopwerk door de Pedala’s dus (behalve bij een viaduct toen we toch even het klimmen moesten oefenen).
Pauze!
We waren aardig nat door de miezerregen en opspattend water, we zagen er uit als mountainbikers en hadden door t stevige tempo (toch steeds 30 tot 32 km/uur) en het constant op moeten letten geen tijd gehad om onderweg veel eten te pakken, dus het pauzepunt in Scherpenzeel kwam als geroepen! Na de nodige koolhydraten snel weer verder, want de benen werden alleen maar kouder.
Na de pauze
Toen moesten we het echt zelf gaan doen en konden we eindelijk ons teamfietsen echt gaan oefenen. En.. dat viel nog niet mee, we begonnen lichtelijk chaotisch doordat de één na de ander de kop over nam, maar daarbij gelijk het tempo opvoerde, waardoor de tempo- en positiewisselingen niet van de lucht waren. Maar gelukkig, al snel ontstond er weer orde in de chaos en gingen we lekker 2 aan 2 verder, zonder elkaar kapot te fietsen.
Heuvels
Een groot woord, maar de Amerongse berg en omgeving van alle mogelijke kanten opfietsen geeft toch het gevoel dat je aan het “echte werk” begonnen bent.
De heuvels werden hard opgefietst, sommige klims duurden toch best lang en we vielen als team uit elkaar. Frans concludeerde terecht: ” in de Tour for Life gaan we dit soort heuveltjes als team samen opfietsen”.
Nu was het lekker testen en tussen de klimmetjes herstellen, althans zo heb ik het beleefd. De verschillen die in de ploeg ontstonden, kwamen vooral doordat sommigen al wel redelijk wat buitenkilometers gemaakt hadden en anderen nog helemaal niet. Dan is 120 kilometer toch lang.
Maar we concludeerden al wel dat de onderlinge verschillen, wanneer iedereen meer heeft getraind ongetwijfeld zullen afnemen. Voor iedereen dus een stimulans om buiten meer kilometers te gaan maken of te blijven maken.
Finish
Na 120 km en gemiddeld 30 km/uur waren we “rond”. Een mooie tocht, voor mij de eerste keer om van begin tot eind in 1 groep te fietsen. Een beetje wennen (op blijven letten en elkaar blijven waarschuwen), maar voor herhaling vatbaar!
Als herstel werden er de nodige koppen erwtensoep, colaatjes, broodjes frikandel, broodjes kroket etc naar binnen gewerkt. Sommigen begonnen daarbij in te nemen alsof er nog 120 km op ons wachtte…., maar het bleek de voorbereiding te zijn voor nog een waterpolowedstrijdje ’s avonds…
Vervolg
We hebben nadat iedereen weer opgekikkerd was, nog gesproken over: stand van zaken sponsoring, acties om geld te werven (helaas had Jan zich “gratis” laten knippen en scheren…), rijden naar Italië (bus, fiets, vliegtuig, trein…), fietsen als team, training, shirtjes (kleur, maat, stof, dikte, aantal), wie er dagelijks de tenten moet opzetten en natuurlijk ….. over de volgende tocht in de voorbereiding van de Tour for Life:
Klimmen-Banneux-Klimmen!
25 april 2010
Het echte heuvelwerk en….. 130 km… dus blijf trainen heren!
Ik heb er zin in!
Groet, Ab-Jan
7 reacties
-
bart zegt:
Mooi verhaal Ab-Jan! Ik had bijna 150 km op de teller staan toen ik weer in Utrecht kwam, mooie training dus! Ik kijk al weer uit naar de volgende tocht in Limburg!
Groet,
Bart -
Lotte zegt:
Mooi stukje geschreven Ab-Jan en een nog betere prestatie neergezet! Goed bezig mannen, ik blijf jullie aanmoedigen!
-
jan beekman zegt:
Ab-Jan, je hebt helemaal gelijk, ik heb natuurlijk spijt als haren op m’n hoofd
. Maar wie wil kan alsnog doneren op mijn afgeschoren wintervacht. -
Marieke zegt:
Respect mannen, wat hebben jullie er weer een mooie tocht op zitten.
Ik doe het jullie niet na!
Op naar de volgende tour! -
jan beekman zegt:
Na zaterdag 120km Gelderse Vallei-Utrechtse Heuvelrug ook zondag nog 85 km gefietst in het Vechtplassen gebied.
En vandaag de 7th International Long Distance Speed Skating Race gereden in Thialf, Heerenveen. Eerst een beste seizoenstijd op de 500m, daarna m’n eerste 10 km ooit. Goed gereden, helaas na 200m al een Kramertje gemaakt…
Morgen spinnen, zaterdag fietsen op de weg, zondag weer mountainbiken in Schoorl. En dan is het zomertijd, eindelijk ook weer door de week ’s avonds de weg op.
-
Bart zegt:
Mooie plannen Jan!
Mijn schoonmoeder is morgen jarig.. Voor de meeste mannen een drama, maar voor mij niet. Hup fiets in de auto en lekker paar uurtjes trainen in Limburg
Zo gek nog niet Limburgse schoonouders!En zondag met Job een tochtje maken met de Cyclista’s.
-
Frans zegt:
Afgelopen weekend geen fietscapriolen uitgehaald. Maar afgelopen donderdag heb ik wat compensatie-uurtjes van het werk goedgemaakt op de fiets. Eerst vanuit huis langs een nieuw project gefietst bij Etten-Leur. Toen bij een tante (98 jaar!) een bakje koffie gehaald en via Belgie teruggefietst. Helaas be ik daar verdwaald en uiteindelijk thuisgekomen met 200 km op de teller! Dit soort tochtjes vormen een uitstekende voorbereiding op de lange Tour for life-fietsdagen. Ik kijk ook uit naar avondfietsen nu het zomtertijd is.
