In het weekend van 18-20 juni gingen de Pedala’s voor het eerst samen fietsen met alle negen renners. Remco regelde een fraai landhuis in Beffe en deed met Roy en Job alvast de inkopen. Na aankomst vrijdagmiddag werd eerst een rondje van 60 km getourt in de omgeving. Ondanks aandringen van Frans werd het terrasje onderweg niet aangedaan. We moeten immers hard worden!
’s Avonds na de spagetti-maaltijd en de grijs gedraaide LP van The Mama’s & the Papa’s, werden allerhande onderwerpen besproken. Van de indeling van de volgwagen tot aan strategisch in een groep rijden, van de heenreis naar Italië tot de wens om de tentjes bij elkaar te zetten (maar wel oordoppen meenemen!). Na vele hapjes en diverse drankjes zochten 6 pedala’s hun stapelbed en 3 pedala’s hun slaapmatje in de tent op. Tim in een tentje model Frans-Duitse oorlog van 1870.
Op zaterdagochtend werd na een stevig ontbijt zo snel mogelijk koers gezet naar Lierneux, om daar de prachtig uitgepijlde ‘Route de Sommets, Lienne et Ambleve’ op te zoeken. De route vinden kostte even wat kruim, maar daarna ging het vlotjes. Helaas haakten Jan (slechte benen vanwege Trois Ballons het weekend ervoor) en Bart (te koud, oppassen niet ziek te worden voor de Maratona de Dolomites) af. Bij Lierneux werd deze groepsfoto geschoten door een vriendelijke Vlaming.
Bart moest na het afscheid nog wel even ontdekken dat hij de sleutel van het huisje niet had, dus moest halen bij de rest, die inmiddels was doorgefietst naar Trois Ponts. Na een razendsnelle klim en afdaling om de groep te achterhalen, konden we eindelijk zien dat zelfs super-Bart kan afzien en zweten.
Via een prachtige route werd Stavelot bereikt, waar een terrasje werd aangedaan waar stevig sopa de pomadore en spagetti kan worden gebunkerd. De temperatuur was inmiddels opgelopen van ca. 8 naar 15 graden.
Van Stavelot ging het verder naar Malmedy en weer terug naar Stavelot. Toen werd besloten om verder te gaan fietsen op de kaart. Prompt leidde dit ertoe dat de Pedala’s eerst op een militaire markt belandden, met extreem-rechts volk en Taliban-look-a-likes. Marc kon de verleiding niet weerstaan en moest iets goed maken van zijn anderhalve dag militaire dienst.
Na de militaire markt wachtte de volgende hindernis: een wegopbreking. Maar ook deze horde werd vlekkeloos genomen door de Pedala’s.
De rest van de route richting Beffe werd prima op de kaart verreden. Nadat het 150 km-punt die dag werd bereikt, putten enkele Pedala’s onvermoede reserves en werd de snelheid strak gehouden. Bij het huisje aangekomen stond er 170 km op de teller. Jan en Bart maakten heerlijke chili con carne en wederom werd er flink gebunkerd. Dit maal onder het genot van de vituoze gitaarsolo’s van Jimmy Hendrix en vele, vele sterke verhalen.
Zondags was het wat grauw en regenachtig weer, zodat na zo’n 50 km koersen het welletjes was geweest. Opbreken en naar huis.
Al met al was het een uitstekend weekend waarin:
- we drie dagen op rij de beentjes konden testen,
- we de positie tijdens het fietsen in de groep scherper kregen (klimmers zijn vooral Bart, Marc en Ab-Jan, op het vlakke groeperen en economisch rijden),
- we elkaar beter hebben leren kennen en
- we veel plezier hebben gehad.
1 reactie
-
jan beekman zegt:
Gelukkig lagen mijn slechte benen op vrijdag niet aan Les Trois Ballons van een hele week geleden! Dat zou een slecht teken geweest zijn, en lastig als je straks een 8-daagse etappekoers hoopt te gaan rijden…
Nee, ik had de dag er voor nog een hele zware krachttraining gedaan van 85km, én ik leek daarna iets onder de leden te hebben (maagpijn en een hartslag die niet omhoog wilde). Vrijdag bewust heel kalm aan gedaan, zaterdag 100km ipv 170km en zondag weer hersteld. Wat mij betreft precies goed uitgebalanceerde inspanningen om het verdere trainingsschema de komende vweken gewoon door te kunnen laten lopen.
