Dag 2

De koninginnerit op papier, en een koninginnerit werd het. De Pedala’s fietsen vandaag dwars over de Alpen, van Bourg d’Oisan naar Annecy. In alle vroegte (we staan rond 6 uur op) begint onze dag. Tanden poetsen, koersbroek aan, bidonnen klaarmaken, tas inpakken, tent opruimen en ontbijten. Rond kwrt voor 8 werden weg geschoten voor de 2e etappe met legendarische cols als de Croix de Fer en de Madeleine. Met als toetje de huisklim van Albertville: col de la Tamie.

Van tevoren hadden we afgesproken dat we in de Alpen ons eigen tempo zouden rijden. Al aan het begin van de Croix de Fer werd de indeling duidelijk. Marc en Bart (met tracker Pedala 1) rijden samen voorop. Ab-Jan, Job, Roy en Tim rijden met z’n vieren en Jan, Remco en Frans sluiten de rij (met tracker 2). De Croix de Fer had van alles in petto. Wolkjes werden grotere wolken en al snel begon het te miezeren.. Hoe hoger we kwamen, hoe meer de neerslag eerst hagel en later sneeuw werd. Kou lijden dus. Op de top stonden Fred en Joke me de auto, dus konden er droge kleren worden aangetrokken.

Marc en Bart waren op oorlogspad, en gingen snel door de afdaling in. Met een zeiknatte weg en temperaturen rond de 5 graden was het afzien. Ze besloten na de afzink snel aan de Madeleine te beginnen om weer warm te worden. Uiteindelijk kwamen ze als 8e daar boven en wisten ze zich na opnieuw een afdaling en de Tamie na ruim 160 km als 6E en 7e renner op de camping in Annecy te melden.

Frans ging uiteraard op zoek naar koffie en taart na de afdaling van de Croix de Fer. Het werd koffie. Een verstandige keuze, de mannen met tracker 2 wisten het redelijk droog te houden. Helaas begon het voor hen op de Madeleine weer te regenen. Opnieuw koud en nat dus. Gelukkig hadden de mannen goede moraal en bleef het tempo er wel goed in zitten.

Ab-Jan, Roy, Tim en Job wisten bij de eerste 50 de camping op te draaien, 2 uur na Bart en Marc. De begeleiders bleven onderweg Frans, Jan en Remco supporten en van eten voorzien. Uiteindelijk wisten ook deze helden de camping te bereiken voor een welverdiende maaltijd.

De tentjes staan inmiddels al weer mooi overeind. Tijd om de dag van morgen samen door te spreken. Morgen is wat betreft afstand vergelijkbaar met vandaag, maar kent iets minder lange klimmen en dus minder hoogtemeters. Maar met oa de col de la Faucille zeker geen makkelijke dag, waarin we de oversteek maken van de Alpen naar de Jura. Bart zal weer met tracker 1 rijden, Frans met Tracker 2. Gelukkig zien de weersvoorspellingen er geweldig uit. Als het allemaal klopt, houden we het redelijk droog tot in Valkenburg.

Nog maar 1.070 kilometer, Pedala Pedala!

Aankomst en dag 1

De Tour for Life is begonnen! Na maanden van voorbereiding, duizenden trainingskilometers en ruim (!) 25.000 gesponsorde euro’s zijn de Pedala’s er eindelijk aan begonnen!  Op verschillende manieren kwam het team naar de startplaats Bardonecchia: Marc en Jan met de klusbus van Marc (en motormuis Billy die de bus weer terug reed), Job en Bart als echte zondagskinderen met het vleigtuig en Tim, Remco, Roy, Frans en Ab-Jan met de touringcar. Dat laatste was niet echt een succes, de chauffeur vond het nodig om via Milaan te reizen. Al met al een trip van bijna 20 uur..

Op zaterdagavond was het team eindelijk compleet. Op de Camping Bokki heerste chaos en onwennigheid. Ruim 400 renners die niet konden wachten om te vertrekken gaf nogal een gestresste sfeer. Na een ongelofelijk koude nacht (rond vriespunt, we zaten op 1500m) kon de tocht eindelijk beginnen.

Vandaag stonden 125 km op het programma naar de Franse Alpen, met finish op de Alpe d’Huez. Het was fris, maar wel prachtig weer. Frans maande de mannen tot een rustig tempo, de benen moesten worden gespaard. Marc en Bart waren moeilijk te bedwingen. Op de col de Lauteret reden ze wat van de groep weg. Op de top stonden verzorgers Fred en Joke te wachten met warme noodles en andere verwennerijen.

De klim naar Alpe d’Hues viel de meesten toch wat tegen. Job en Roy wisten de eerste 5 km goed bij Bart te blijven, die de klim in ongveer een uur aflegde. Uiteindelijk kwamen de jonge honden op 10 minuten binnen. Ook Ab-Jan was op stoom, 1 uur en nogwat. Remco wist zich goed te sparen, een verstandige keuze. Jan Beekman hebben we wel gezien, maar hij was vooral bezig met radio Abcoude. Als razende reporter doet hij elke dag verslag van onze avonturen, gaaf!

Nog nagenietend van de middagzon gaan de gedachten uit naar de koninginnerit van morgen. 160 km met niet minder dan 4400 hoogtemeters. Onderweg komen de mannen de Col de la Croix de Fer, col de Madeleine en col de Tamie tegen. Morgen weer verslag vanaf het meer van Annecy. Nog 1130 km te gaan tot Valkenburg..

Pedala Pedala!

Ontspanningsrit……?

De laatste zondag voordat we vanuit Italië de eerste etappe op weg naar Valkenburg rijden. Samen met Frans, Tim, Remco en onze gastrijder Joost hebben we besloten nog een rondje te doen. Als training? Om los te fietsen? Om ons zelf nog iets meer vertrouwen te geven, of juist niet? Omdat de fiets ter controle een week bij de fietsenmaker heeft gestaan en hij nog even getest moet worden? Omdat we het gewoonweg niet kunnen laten? In ieder geval om alvast één keer met elkaar in het nieuwe tenue te rijden.

Met ieder zijn eigen reden en zijn eigen gevoel wat betreft de laatste week voor de grote tocht, besluiten we de Bockenrijder te rijden. Al snel blijk iedereen er toch aardig klaar voor te zijn. Vooral met Frans op kop wordt de snelheid nog een beetje opgeschroeft en kan deze tocht waarschijnlijk gewoon de boeken in als een stevige training.

Tim fietste op zijn oude fiets omdat zijn raspaard bij de fietsenmaker stond. Frans trapte na al zijn fietsvakanties nog maar eens flink op de pedalen want zo’n tendem is toch echt iets anders. Remco genoot van de mooie tocht, want ook het genieten van de mooie omgeving hoort er volgende week bij. Joost liet als gastrijder even zien een potentiele Pedala voor de TFL2011 te zijn. Wat mijzelf betreft……… ik weet het niet……… ik weet alleen dat ik er samen met ons team ongelovelijk veel zin in heb om de tegenprestatie voor alle geweldige sponsorbedragen te vervullen.

Roy

Luik- Bastenaken- Luik 2010

Samen met Job dan toch maar de knoop doorgehakt om als laatste serieuse trainingstocht LBL te rijden. De avond van te voren met z’n tweeen naar Bocholt in Duitsland gereden om de laatste inkopen te doen. Daarna door gereden naar Maastricht om bij de gastvrije familie van Job de nacht door te brengen.

Om half acht ’s morgens op de fiets gestapt. We hadden tegen elkaar gezegd op de splitsing van de 170km met de 245km route samen te bepalen wat we gingen doen. Eigenlijk wisten we dat dat een overbodige afspraak was want er was maar één optie.

260km later hebben we de fietsen weer in de auto geladen en zijn meer dan voldaan weer terug gereden naar het Brabantse. Als dit de voortekenen zijn voor de TFL……… laten we het hopen.

We hebben veel goede moed op gedaan. op naar Italie because………………..Queen – Bicycle Race