In het weekend van 18-20 juni gingen de Pedala’s voor het eerst samen fietsen met alle negen renners. Remco regelde een fraai landhuis in Beffe en deed met Roy en Job alvast de inkopen. Na aankomst vrijdagmiddag werd eerst een rondje van 60 km getourt in de omgeving. Ondanks aandringen van Frans werd het terrasje onderweg niet aangedaan. We moeten immers hard worden!

’s Avonds na de spagetti-maaltijd en de grijs gedraaide LP van The Mama’s & the Papa’s,  werden allerhande onderwerpen besproken. Van de indeling van de volgwagen tot aan strategisch in een groep rijden, van de heenreis naar Italië tot de wens om de tentjes bij elkaar te zetten (maar wel oordoppen meenemen!). Na vele hapjes en diverse drankjes zochten 6 pedala’s hun stapelbed en 3 pedala’s hun slaapmatje in de tent op. Tim in een tentje model Frans-Duitse oorlog van 1870.

Op zaterdagochtend werd na een stevig ontbijt zo snel mogelijk koers gezet naar Lierneux, om daar de prachtig uitgepijlde ‘Route de Sommets, Lienne et Ambleve’ op te zoeken. De route vinden kostte even wat kruim, maar daarna ging het vlotjes. Helaas haakten Jan (slechte benen vanwege Trois Ballons het weekend ervoor) en Bart (te koud, oppassen niet ziek te worden voor de Maratona de Dolomites) af. Bij Lierneux werd deze groepsfoto geschoten door een vriendelijke Vlaming.

Bart moest na het afscheid nog wel even ontdekken dat hij de sleutel van het huisje niet had, dus moest halen bij de rest, die inmiddels was doorgefietst naar Trois Ponts. Na een razendsnelle klim en afdaling om de groep te achterhalen, konden we eindelijk zien dat zelfs super-Bart kan afzien en zweten.

Via een prachtige route werd Stavelot bereikt, waar een terrasje werd aangedaan waar stevig sopa de pomadore en spagetti kan worden gebunkerd. De temperatuur was inmiddels opgelopen van ca. 8 naar 15 graden.

Van Stavelot ging het verder naar Malmedy en weer terug naar Stavelot. Toen werd besloten om verder te gaan fietsen op de kaart. Prompt leidde dit ertoe dat de Pedala’s eerst op een militaire markt belandden, met extreem-rechts volk en Taliban-look-a-likes. Marc kon de verleiding niet weerstaan en moest iets goed maken van zijn anderhalve dag militaire dienst.

Na de militaire markt wachtte de volgende hindernis: een wegopbreking. Maar ook deze horde werd vlekkeloos genomen door de Pedala’s.

De rest van de route richting Beffe werd prima op de kaart verreden. Nadat het 150 km-punt die dag werd bereikt, putten enkele Pedala’s onvermoede reserves en werd de snelheid strak gehouden. Bij het huisje aangekomen stond er 170 km op de teller. Jan en Bart maakten heerlijke chili con carne en wederom werd er flink gebunkerd. Dit maal onder het genot van de vituoze gitaarsolo’s van Jimmy Hendrix en vele, vele sterke verhalen.

Zondags was het wat grauw en regenachtig weer, zodat na zo’n 50 km koersen het welletjes was geweest. Opbreken en naar huis.

Al met al was het een uitstekend weekend waarin:

- we drie dagen op rij de beentjes konden testen,

- we de positie tijdens het fietsen in de groep scherper kregen (klimmers zijn vooral Bart, Marc en Ab-Jan, op het vlakke groeperen en economisch rijden),

- we elkaar beter hebben leren kennen en

- we veel plezier hebben gehad.

Frans | Algemeen | 06 24th, 2010 | 1 reactie »

Op 5 juni werd Limburgs Mooiste verreden. Alhoewel eerst niet in de planning, ben ik op het laatst met enkele collega’s op pad gegaan. Het was een zonovergoten dag, dus eerst flink de tube zonne-creme uitknijpen over de armen en benen. De 150 km-tocht was wederom geweldig: een mooie route, fantastische organisatie en goede verzorging onderweg. Minpuntje bij Limburgs Mooiste is de ellenlange file vooraf. Het biertje na afloop smaakte uitstekend (zie foto samen met Marco Vroege).

Pedala Frans

Frans | Algemeen | 06 11th, 2010 | Geen reacties »

Al weer ruim een week geleden stond er en serieuze test op het programma voor (een deel van) de Pedala’s: Valkenswaard-Valkenburg-Valkenswaard. Volgens de aankondiging zou het een tocht zijn van 205 km, een mooie gelegenheid dus om te kijken hoe het lichaam reageert op meer dan 7 uur fietsen. ’s Ochtends vroeg vanuit Utrecht vertrokken, en in Valkenswaard verzamelen bij de plaatselijke sportclub. Samen met Frans, Ab-Jan, Tim, Job en ondergetekende gingen we onder het genot van een heerlijk voorjaarszonnetje van start.

Al snel kwamen we terecht in een groepje die het tempo er goed in had zitten. In het groepje zat ook Hein, een oude “bekende” van de tijd toen ik bij studentenvereniging koersen reed. Hein is de hele dag bij ons gebleven, maar of dat achteraf nou verstandig is geweest…

Het eerste deel van de tocht op weg naar het eerste verzorgingspunt verliep niet helemaal volgens de uitgepijlde route, maar na een goede 60 km konden we aan de suikerwafels. Frans gedroeg zich weer als een echte wielertoerist en wilde meteen aan de koffie. Gelukkig konden we hem onder de vage belofte van een stuk vlaai verderop in Zuid-Limburg er van overtuigen nog even door te rijden. De route naar het rustpunt in Valkenburg was werkelijk prachtig. De route werd almaar heuvelachtiger, een genot voor klimmers als Ab-Jan en ikzelf. Een verrassing was dat we niet alleen de Cauberg, maar eerst ook nog de Sibbe op mochten. In de afdaling van de Sibbe werd duidelijk waarom Hein beter alleen had kunnen fietsen. Klassiek gevalletje van miscommunicatie zorgde ervoor dat we tegen elkaar aanrijden aan 40 km/h. Hein viel, maar gelukkig zonder ernstige gevolgen.

Nadat de adrenaline weer wat was gezakt, konden we de Cauberg op knallen. Snel daarna vonden we een heerlijk terras waar soep, vlaai en cola gretig aftrek vonden. Heerlijk in het warme zonnetje weer even de batterij opgeladen. Daarna volgde het slotstuk: een dikke 100 km terug naar Valkenswaard. Gelukkig hadden we de wind in de rug, dus de eerste 2 uurtjes na de pauze vlogen voorbij. Daarna werd voor iedereen de vermoeidheid goed voelbaar. Erg nuttig om te oefenen hoe je dan nog goed in een groep kunt rijden. Signalen van vermoeidheid moeten goed door het team worden opgevangen zodat je elkaar niet “kapot” rijdt. Voor mij een goede ervaring.

Helaas bleek de route ook op de terugweg niet helemaal goed te zijn uitgezet. Improviseren dus. Al met al werd de route 220 km, waar we ruim 7,5 uur voor nodig hadden. Echt een goede prestatie! De meesten wisten zich tot het eind goed te houden. Een mooie dag met een groot deel van het team, en absoluut een morele opsteker!

Op naar het Ardennenweekend over 2 weken!

Bart.

Bart | Algemeen | 06 8th, 2010 | 1 reactie »

Oscar ‘Otti’ Faase is een jonge, enthousiaste kunstenaar, die op geheel eigen wijze uiting geeft aan zijn belevingswereld.

Zijn kunst is krachtig, associatief, optimistisch en doordrenkt met humor. Liefde, vriendschap en muziek vormen de rode draad door zijn composities. Autodidact Otti gebruikt in zijn figuratieve werk bijna altijd primaire kleuren om zijn zeggingskracht extra te benadrukken. Vermaard zijn Otti’s live action performances. Energiek, kleurrijk, expressief en altijd met dat vrolijke optimisme, dat hij bijna instinctief weet over te brengen op zijn publiek.

(klik op de foto voor een grotere versie)

Speciaal voor Pedala Pedala heeft Otti een exclusief werk (100 x 100 cm) gemaakt, waarvan de volledige opbrengst gedoneerd zal worden aan ons goede doel Artsen zonder Grenzen. Aangezien zijn doeken normaal gesproken tussen de 1000 en 1500 euro opbrengen, verwachten wij hiermee ons sponsorbedrag nog meer op te kunnen hogen.

Pedala Pedala zal het schilderij verkopen aan de hoogste bieder. Laat daarom hieronder uw bod achter, met een geldig e-mailadres erbij, zodat we contact met u kunnen opnemen als u de gelukkige veilingwinnaar bent!

De veiling sluit op zondag 15 augustus om 23.59 uur.

(klik op de foto voor een grotere versie)

Job | Algemeen | 05 22nd, 2010 | 2 reacties »